|
EŞYALARIN KARAYOLUNDAN ULUSLAR ARASI NAKLİYATI İÇİN
MUKAVELE
SÖZLEŞMESİ
(CMR)
DİBACE AKIT TARAFLAR
Eşyaların Karayolundan Taşınması koşullarını
standartlaştırmanın, özellikle bu tür taşımalarda kullanılan
belgeler ve taşıyıcının sorumluluğu bakımından yararlarına
inanarak: AŞAĞIDAKI KONULARDA ANLAŞMIŞLARDIR
- BÖLÜM
UYGULAMA ALANI
MADDE 1
1. Bu Sözleşme, Sözleşmede belirtildiği
gibi yükleme yeri ve teslim için belirlenen yerin en az biri akit
ülke olan iki ayrı ülkede olması halinde, tarafların ikametgahı ve
milliyetine bakılmaksızın ücret karşılığında yüklerin taşıt ile
karadan taşınmasına ait her mukaveleye uygulanacaktır.
2. Bu Sözleşmenin uygulanması
bakımından "taşıt" sözcüğü 19 Eylül 1949 tarihli Karayolu
Trafiği Anlaşmasının 4 üncü maddesinde tanımlandığı gibi motorlu
taşıtlar, dizi halinde taşıtlar, römorklar ve yarı römorklar
anlamına gelir.
3. Bu Sözleşme taşımanın Devletler veya
kamu kurum veya kuruluşları tarafından yapıldığı hallerde de
uygulanacaktır.
4. Bu Sözleşme aşağıdaki durumlarda
uygulanmayacaktır.
a) Uluslararası posta anlaşmaları
gereğince yapılan taşımalarda,
b) Cenaze taşımalarında,
c) Ev eşyası taşımalarında,
5. Akit taraflar, iki veya birkaçı
arasında yapacakları özel anlaşmalarla bu sözleşme hükümlerini
değiştirmemeyi kabul ederler. Ancak, sözleşmeyi sınır trafiğine
uygulamamak veya tamamen kendi ülkeleri içindeki taşıma
etkinliklerinde yükler üzerinde hak iddia etmeye yarayan sevk
mektubunun kullanılmasına izin vermek gibi durumlar bunun
dışındadır.
MADDE 2
1. Mal yüklü taşıt, 14 üncü madde
hükümlerinin uygulandığı haller dışında yolun bir kısmında deniz,
demiryolu, nehir, kanal veya havayoluyla yük boşaltılmadan
taşındığı hallerinde de bu Sözleşme taşımanın tümü için
uygulanır. Ancak diğer taşıtlarla yapılan taşımalarda ortaya
çıkan kayıp, hasar veya gecikmelerin, karayolu taşımacısının bir
fiil veya ihmalinden doğmayıp yüklerin diğer taşıtlarda
taşınması sırasında ve nedeniyle oluşabileceği kanıtlanır ise,
Karayolu taşıyıcısının sorumluluğu bu Sözleşmeye göre, eğer
sözkonusu diğer taşıtlar ile yükün taşınması için yasal koşullara
uygun olarak o taşıt taşıyıcısı ile gönderen arasına bir mukavele
yapılmış sayılır ve o mukavele konulması gelenekleşmiş hükümlere
göre tayin edilir. Ancak, konulmuş bu gibi koşulların
bulunmaması hallerinde, karayolu taşıyıcısının sorumluluğu bu
Sözleşmeye göre tayin edilir.
2. Eğer, karayolu taşımacısı diğer
taşıtlar ile de taşıma yapıyor ise, sorumluluğu bu maddenin 1
inci paragrafına göre tayin edilir. Ancak bu durumda, karayolu
ve diğer taşıtlar ile taşıma yapan kimse, iki ayrı kişi gibi işlem
görür.
- BÖLÜM
TAŞIMACININ SORUMLU OLDUĞU KİŞİLER
MADDE 3
Bu Sözleşmenin uygulanması bakımından taşımacı, çalıştırdığı
kişilerin ve taşımanın yapılması için hizmetlerinden
yararlandığı diğer kimselerin görevleri sırasında hareket ve
ihmallerinden sanki bu hareket ve ihmalleri kendisi yapmış gibi
sorumlu olacaktır.
- BÖLÜM
TAŞIMA MUKAVELESİNİN AKDEDİLMESİ VE
UYGULANMASI
MADDE 4
Taşıma mukavelesi bir sevk mektubunun düzenlenmesi ile
gerçekleştirilir. Bu mektubun yokluğu usule aykırı oluşu veya
kaybolması, bu Sözleşme hükümlerine tabi olacak olan taşıma
mukavelesinin varlığı ve geçerliliğini etkilemez.
MADDE 5
1. Sevk mektubu üç nüsha halinde
düzenlenerek gönderici ve taşımacı tarafından imzalanır. Sevk
mektubunun düzenlendiği ülkedeki yasaları izin verdiği takdirde,
bu imzalar matbaada basılabilir veya onların yerine gönderici
ve taşımacının mühürleri kullanılabilir. Birinci suret
göndericiye verilir. Ikinci yükle beraber gider. Üçüncüsü ise
taşımacı tarafından saklanır.
2. Taşınacak yüklerin başka taşıtlara
yüklenmesi gerektiği, bunların ayrı çeşit yükler olduğu veya ayrı
partilere bölünmesi durumunda gönderici veya taşımacı her çeşit ve
parti yük için ayrı bir sevk mektubu isteme hakkına sahiptir.
MADDE 6
1. Sevk mektubu şu bilgileri
içerecektir:
a) Sevk mektubu tarihi ve düzenleme
yeri,
b) Göndericinin adı ve adresi,
c) Taşımacının isim ve adresi,
d) Yükün yükleme yeri, tarihi ve teslim
için belirlenen yer,
e) Yükün gönderildiği kişinin isim ve
adresi,
f) Yükün özelliğinin tarifi, ambalaj şekli
ve tehlikeli yükler söz konusu olduğunda bunların herkesçe
anlaşılacak şekilde tarifi,
ğ) Kaç para olduğu ve bunların özel marka
ve sayıları,
h) Yükün brüt agirlığı veya başka bir
şekilde ifade edilmiş ise miktarı,
ı) Taşıma ücretleri (Taşıma bedeli, ek
giderler, gümrük resimleri ve mukavelenin aktinden teslime kadar
yapılan diğer ödemeler)
j) Gümrük ve diğer formaliteler için
gerekli talimatlar,
k) Aksine olabilecek herhangi bir hükme
bakılmaksızın, taşımanın bu Sözleşme hükümlerine tabi olduğunu
bildirir not.
2. Gerekli durumlarda sevk mektubu şu
bilgileri de ayrıca içerecektir:
a) Aktarmaya izin verilmediğini
belirten not,
b) Göndericinin ödemeyi kabul ettiği
ödemeler,
c) Yükün tesliminde yapılacak ödentilerin
miktarı,
d) Yük degerinin beyanı ve tesliminde özel
faizi temsil eden miktar,
e) Yükün sigorta edilmesine dair
göndericinin alıcıya vereceği direktif,
f) Taşımanın tamamlanması için anlaşmaya
varılmış zaman süresi,
ğ) Taşımacıya verilen belgelerin listesi.
3. Taraflar, yarar gördükleri diğer
hususları da sevk mektubuna yazabilirler.
MADDE 7
1. Gönderici, aşağıdaki hususların
hatalı veya yetersiz oluşundan uğrayacağı zarar, hasar ve
yaptığı ödemelerden sorumludur.
a) Madde 6 paragraf 1; b), d), e), f), ğ),
j) de belirtilen hususlar,
b) Madde 6 paragraf 2 de belirtilen
hususlar,
c) Sevk mektubunun düzenlenmesini sağlamak
veya daha başka hususların içine yazılması amacıyla göndericinin
vereceği her türlü diğer hususlar ve talimatlar.
2. Göndericinin talebi üzerine taşımacı
bu maddenin 1 inci paragrafındaki hususları sevk mektubuna
yazarsa, aksi kanıtlanmadıkça bunu gönderici adına yapmış
sayılacaktır.
3. Sevk mektubu madde 6 paragraf 1 k da
belirtilen beyanı içermez ise taşımacı bu ihmal yüzünden malın
kullanma hakkına sahip kişinin bu ihmalden dolayı uğradığı zarar
hasar ve yapıldığı ödemelerden sorumlu olacaktır.
MADDE 8
1. Yükü teslim aldığı sırada taşımacı
şunları kontrol edecektir:
a) Parça sayısı ve bunların üzerindeki
marka ve numaralar bakımından sevk mektubundaki beyanların
doğruluğu,
b) Yükün ve bunların ambalajının
görünürdeki durumu.
2. Taşımacı bu maddenin 1 inci
paragrafında belirtilen beyanları kontrol etmek için gerekli makul
araçlardan yoksun ise, sevk mektubuna çekincesini gerekçesi ile
birlikte yazacaktır. Aynı şekilde yükün ve ambalajların
görünürdeki durumu ile ilgili yazacağı çekincenin gerekçelerini
de belirtecektir. Çekinceler, gönderici sevk mektubunda bu
çekincelere bağlı kalacağını açıkça kabul etmiş olmadıkça
göndericiyi bağlayıcı olmayacaktır.
3. Gönderici, yükün brüt ağırlığını
veya bunların başka türlü ifade edilmiş miktarlarını, kontrol
etmesini taşımacıdan isteme hakkına sahiptir. Ayrıca parçaların
kontrol edilmesini de isteyebilir. Taşımacı kontrol giderlerini
isteme hakkına sahiptir. Kontrollerin sonuçları sevk mektubuna
yazılır.
MADDE 9
1. Sevk mektubu, taşıma mukavelesinin
akdine, mukavelenin koşullarına ve yüklerin taşımacı tarafından
kabulüne, karine teşkil eder.
2. Sevk mektubunda, taşımacı
tarafından beyan edilmiş çekince yok ise aksi kanıtlanmadıkça
tesellümde yükün ve ambalajların iyi durumda olduğu, sayılarının,
marka ve numaralarının sevk mektubunda yazılı olanlara uyduğu
varsayılır.
MADDE 10
Gönderici, kişilere malzemeye ve diğer yüklere gelecek zarar
ziyan ve hasardan, yükün kusurlu olarak ambalajlanmasından
kaynaklanan masraflardan taşımacıya karşı sorumludur. Ancak,
yükün kabulünde kusur açık seçik ise ve taşımacı tarafından
biliniyor ise bu hususta bir çekince beyanında bulunmamış ise bu
hüküm geçersizdir.
MADDE 11
1. Malların tesliminden önce
tamamlanması gereken gümrük ve diğer formalitelerin yerine
getirilmesi için, gönderici, lüzumlu belgeleri sevk mektubuna
iliştirecek yahut da taşımacıya verecek ve talep ettiği diğer
bilgileri kendisine sağlayacaktır.
2. Taşımacı bu belgelerle verilen
bilgilerin doğruluğunu ve yeterliliğini incelemek zorunda
değildir. Gönderici bu gibi belgelerin bulunmaması, yetersiz
olması, veya usule aykırı oluşundan doğacak zarar, ziyan ve
hasardan, taşımacıya karşı sorumludur. Ancak, taşımacının hatası
veya ihmali görülen durumlar bu hüküm dışındadır.
3. Sevk mektubunda belirtilen bu
mektuba ekli veya kendilerine verilen belgelerin kaybından veya
hatalı kullanılmasından doğacak sonuçlardan taşımacı, komisyoncu
gibi aynı derecede sorumludur. Ancak, taşımacın ödeyeceği
tazminat yükün kaybolması halinde ödenecek tazminatı geçemez.
MADDE 12
1. Gönderici, özellikle taşımayı
durdurmasını, teslimin yapılacağı yeri değiştirmesini veya sevk
mektubunda gösterilen alıcıdan başkasına teslim etmesini istemek
suretiyle yüke tasarruf etmek hakkına sahiptir.
2. Sevk mektubunun ikinci nüshası
alıcıya verildiği veya alıcı, madde 13 paragraf 1 de
belirlendiği gibi hakkını kullandığı zaman göndericinin
tasarruf hakkı ortadan kalkar. O andan itibaren taşımacı alıcının
emirlerine uyacaktır.
3. Bununla beraber, gönderici
tarafından sevk mektubuna o yolda bir not yazılmış ise, sevk
mektubunun düzenlenmesinden sonra tasarruf hakkı alıcıya aittir.
4. Tasarruf hakkını kullandığı sırada
alıcı yükün diğer bir kişiye teslimini emretmiş ise, bu diğer kişi
başka alıcılar gösterme hakkına sahip değildir.
5. Tasarruf hakkını kullanma aşağıdaki
koşullara bağlıdır.
a) Gönderici veya bu maddenin 3 üncü
paragrafında öngörülen durumda bu hakkı kullanmak isteyen
alıcı, taşımacıya verilen yeni talimatın bulunduğu sevk
mektubunu sunmalı ve bu talimatı yerine getirmenin gerektirdiği
bütün masraf, zarar ve ziyanı ödemelidir.
b) Bu talimatın yerine getirilmesi
onların yerine getirecek kişinin eline geçtiği anda mümkün
olmalı ve ne taşımacının normal işlerine engel olmalı, ne de
gönderilen diğer yüklerin gönderici veya alıcılarına zarar
vermelidir.
c) Bu talimat gönderilen yükün bölünmesine
yol açmamalıdır.
6. Bu maddenin 5 (b) paragrafında
öngörülen hükümlerden dolayı taşımacı aldığı talimatı yerine
getirmez ise bu talimatı kendine veren kişiye derhal bilgi
verecektir.
7. Bu maddede öngörülen koşullara göre
verilen talimatı taşımacı yerine getirmemiş veyahut bunları sevk
mektubunun birinci nüshasını istemeden yerine getirmiş ise bu
olaydan oluşacak zarar ve ziyan için istekte bulunma hakkına
sahip kişiye karşı sorumlu olur.
MADDE 13
1. Yükün teslim için belirtilen
yere varışından sonra alıcı, makbuz karşılığında kendisine sevk
mektubunun ikinci nüshasını ve yükü teslim etmesini istemek
hakkına sahiptir. Yükün kaybolduğu saptanır veya 19 uncu madde de
öngörülen zamanın bitiminden sonra ulaşmaz ise taşıma
sözleşmesinden doğan hakları, alıcı kendi adına taşımacıya karşı
kullanmak hakkına sahiptir.
2. Bu maddenin 1 inci paragrafında
kendisinde sağlanan haklardan yararlanan alıcı, sevk mektubundan
doğan ödemeleri ödemekle yükümlüdür. Fakat bu konuda bir
anlaşmazlık çıktığında taşımacı, alıcı tarafından teminat
gösterilmedikçe yükü teslim etmek zorunda değildir.
MADDE 14
1. Yük teslim yerine varmadan önce
mukaveleyi sevk mektubunda öngörülen koşullara göre uygulamak
herhangi bir nedenle imkansız hale gelirse, taşımacı 12 nci
madde gereğince, yüke tasarruf etme hakkına sahip olan kişiden
talimat isteyecektir.
2. Bununla beraber, koşullar yükün sevk
mektubunda öngörülenlerden farklı bir şekilde taşınmasına olanak
sağlıyor ise ve taşımacı 12 nci madde hükümleri gereğince yüke
tasarruf etme hakkına sahip kişiden uygun bir zaman içinde
talimat alamamış ise, yüke tasarruf etme hakkına sahip kişinin
yararlarına en uygun görülen önlemleri almakla yükümlüdür.
MADDE 15
1. Yükün teslim yerine varışından
sonra koşullar bunların teslimini engellediği hallerde taşımacı
göndericiden talimat isteyecektir. Eğer alıcı yükü kabul etmezse,
gönderici sevk mektubunun birinci nüshasını vermeden yük üzerinde
tasarruf etme hakkına sahiptir.
2. Alıcı yükü kabul etmemiş bile olsa,
taşımacıya göndericiden aksine talimat gelmedikçe, bunların
teslimini isteyebilir.
3. Alıcı madde 12 paragraf 3 gereğince
haklarını kullanarak, yükün başka bir kişiye teslimine dair
emir verdikten sonra, bunların teslimini engelleyici koşullar
ortaya çıktığında, alıcı gönderici imiş ve diğer kişi alıcı
imiş gibi bu maddenin 1 ve 2 inci paragrafları uygulanır.
MADDE 16
1. Taşımacı talimat istemiyle yaptığı
ödemelerle bu talimatı yerine getirmenin gerektirdiği masrafları
geri alma hakkına sahiptir. Ancak, bu masrafları taşımacının
kendi kusur ve ihmali yüzünden yapılmamış olması gerekir.
2. Madde 14 paragraf 1 de ve madde 15
de öngörülen durumlarda taşımacı yükü onları tasarruf etme
hakkına sahip olan kişi hesabına derhal boşaltabilir. Bunun
üzerine taşıma işi sona ermiş sayılır. Ondan sonra taşımacı malı
bu hakka sahip kişi adına koruma altına alır. Bununla beraber
bunları üçüncü bir kişiye verebilir. Bu takdirde üçüncü kişinin
seçiminde tedbirli davranmak dışında hiçbir sorumluluğu kalmaz.
Sevk mektubuyla ilgili ödemelerin tahakkuku devam eder.
3. Mal çabuk bozulan cinsten ise, veya
durumları öyle gerektiriyor ise yahut da depolama ödemeleri malın
degeri ile uyumlu değilse taşımacı yüke tasarruf etme hakkına
sahip kişiden talimat beklemeden onları satabilir. Ayrıca makul
bir süre bitiminde bu malları tasarruf etme hakkına sahip kişiden
üstesinden gelebileceği aksine bir talimat almamış ise başka
durumlarda da malın satışına kalkışabilir.
4. Eğer mallar bu madde gereğince
satılmış ise, satıştan elde edilen para yüke ait ödemeler
çıktıktan sonra, geriye kalan kısmı bunları tasarruf etme hakkına
sahip kişiye verilir. Şayet bu ödemeler satıştan elde edilen
paradan fazla ise, taşımacı aradaki farkı tahsil etme hakkına
sahiptir.
5. Satış halinde takip edilecek usul malların satıldığı yerin
kanun ve geleneklerine göre saptanır.
- BÖLÜM
TAŞIMACININ SORUMLULUĞU
MADDE 17
1. Taşımacı, yükü teslim aldığı
andan, teslim edinceye kadar, bunların kısmen veya tamamen
kaybından ve doğacak hasardan sorumludur.
2. Eğer kayıp, hasar veya gecikme
istek sahibinin hatası veya ihmalinden, taşımacının hatasından
değil de, istek sahibinin verdiği talimattan, yüke has bir
kusurdan yahut da taşımacının önlenmesine olanak bulunmayan
durumlardan ileri gelmiş ise, taşımacı sorumlu tutulamaz.
3. Taşımacı taşımayı yapmak için
kullandığı kusurlu taşıtları, bu taşıtı kiraladığı kişinin
veya vekilinin yahut çalışanlarının hata ve veya ihmallerinden
dolayı sorumludur.
4. Madde 18 paragraf 2 ila 5`e uygun
olmak üzere kayıp veya hasar durumları aşağıda belirtilen
koşullardan bir veya bir kaçının doğal sonucu olan özel
risklerden doğmuş ise, taşımacı sorumlu tutulamaz.
a) Kullanılmasında anlaşmaya varılmış
ve sevk mektubunda açıkça belirtilmiş olduğu üzere, madeni
levha ile kaplanmamış açık taşıtlar kullanılması,
b) Ambalajlanmadıkları veya kötü
ambalajlandıkları zaman, özellikleri gereği fire veren veya
hasara uğrayan malların ambalajlanmaması veya hatalı ambalajlanmış
olması,
c) Yükün gönderici, alıcı veya bunlar
adına hareket eden kişiler tarafından alınması, taşınması,
yüklenmesi, yığılması veya boşaltılması,
d) Özellikle kırılma, paslanma, çürüme,
kuruma, normal fire yahut da güve ve haşerattan kısmen veya
tamamen zarar görebilecek malların özelliği,
e) Sandık veya paketlerin üzerindeki marka
veya numaraların yetersiz veya hatalı oluşu,
f) Canlı hayvan nakli,
5. Kayıp, hasar ve gecikmeye neden
olan faktörlerden bazıları bakımından bu maddeye göre sorumlu
olduğu faktörlerin kayıp, hasar ve gecikmeye yaptıkları katkı
oranında sorumlu olacaktır.
MADDE 18
1. Kayıp hasar ve gecikmenin madde 17
paragraf 2 de öngörülen nedenlerden birinden doğduğunu
kanıtlamak taşımacıya aittir.
2. Taşımacı, durumun koşulları
bakımından kayıp veya hasarın Madde 17 paragraf 4 de öngörülen
özel risklerin bir veya daha fazlasına atfedilebildiğini
belirlendiğinde, bunların bu nedenlerden ileri geldiği kabul
edilir. Hak iddia eden kimse, kayıp veya zararın bu risklere
kısmen veya tamamen bağlı olmadığını kanıtlamak hakkına sahiptir.
3. Anormal bir noksanlık veya sandık
yahut paketlerde bir kaybolma olduğunda, kayıp veya hasarın Madde
17 paragraf 4 (a) da belirtilen durumlardan ileri geldiği
varsayımına dayanan hüküm uygulanmaz.
4. Eğer taşıma malın sıcağa, soğuğa,
ısı derecesindeki değişmelere ve rutubete karşı koruyacak şekilde
donatılmış taşıtlarla yapılıyorsa, taşımacı Madde 17 paragraf 4
(d) deki avantajdan faydalanmayı talep edemez. Ancak, bu tür
donanım seçilmesi ve kullanılması ile ilgili olarak kendisine
düşen önlemleri aldığını ve verilen özel talimata uyduğunu
kanıtlarsa böyle bir istemde bulunabilir.
5. Taşımacı kendisine düşen bütün
önlemleri aldığını ve verilen özel talimata uyduğunu
kanıtladıkça Madde 17 paragraf 4 (f) deki avantajdan yararlanmayı
isteyemez.
MADDE 19
Yük kararlaştırılan zaman limiti içinde teslim edilmemiş
ise veya kararlaştırılmış zaman limiti olmadığı hallerde,
taşımanın normal süresi ve özellikle parçalı yüklerde tüm yükü
bir araya getirmek için gerekli zaman, gayretli bir taşımacıya
gerekli zamanı geçiyor ise teslimde gecikme var demektir.
MADDE 20
1. Kararlaştırılan zaman limitinin
sonra ermesini izleyen 30 gün içinde veya kararlaştırılan zaman
limiti yoksa, taşımacının yükü almasından sonra 60 gün içinde
yükün teslim edilmemiş olması, bunların kaybolduğuna kesin
kanıt oluşturup ve bunun üzerine hak sahibi yükü kaybolmuş
varsayacaktır.
2. Kaybolan eşya karşılığında
tazminatını aldıktan sonra hak sahibi yazı ile başvurarak,
tazminatın ödenmesini takip eden yıl içinde mallar bulunduğu
takdirde kendisine bilgi verilmesini isteyebilir. Bu başvurunun
alındığı kendisine yazı ile bildirilir.
3. Hak sahibi, kendisine bilgi
verilmesini takiben 30 gün içinde, sevk mektubunda gösterilen
ücretleri ödemesi ve ayrıca tazminatı geri ödemesi karşılığında
malın kendisine teslim edilmesini isteyebilir. Fakat madde 23
ve uygulanabildiği takdirde madde 26 da belirtilen teslimattaki
gecikmeler için tazminat isteme hakkı saklıdır.
4. Paragraf 3 de öngörülen 30 gün
içinde 2 inci paragrafta belirtilen isteğin yapılmaması veya
talimatın verilmemesi halinde yahut da tazminatın ödenmesinden
sonra mal bir yıldan fazla zaman geçmeden bulunmadığı
takdirde taşımacı bunları bulundukları ülke yasalarına göre
kullanır.
MADDE 21
Mal alıcıya taşıyıcı tarafından taşıma anlaşmasına göre,
"teslimdeki ödeme" tutarı tahsil edilmeksizin teslim edilmiş
ise, bu durumda taşıyıcı, göndericiye karşı, "teslimdeki ödeme"
tutarını aşamayacak miktarda ve alıcıya karşı dava açma hakkını
kaybetmeksizin tazminat ödemekle yükümlüdür.
MADDE 22
1. Gönderici taşımacıya yük
verdiğinde, kendisine tehlikenin gerçek özelliklerini bildirir
ve gerekiyorsa alınacak önlemleri belirtir. Eğer bu bilgiler
sevk mektubuna yazılmamış ise, bu yükü taşımanın oluşturduğu
tehlikenin gerçek içeriğini taşımacının bildiği başka yollarla
kanıtlamak gönderici veya alıcıya düşer.
2. Bu maddenin 1 inci paragrafında
belirtilen durumlarda taşımacının tehlikeli olduğunu bilmediği
tehlikeli yük, taşımacı tarafından herhangi bir yerde veya zamanda
boşaltılabilir veya imha edilebilir veya tazminat talep
etmeksizin zararsız hale getirilebilir. Bundan başka gönderici
bu çeşit yükün taşınmak üzere tesliminden veya taşımasından
doğacak bütün zarar ve ziyandan sorumludur.
MADDE 23
1. Bu Sözleşmenin hükümleri
gereğince bir taşıyıcı, yükün kısmen veya tamamen kaybından
dolayı tazminat ödemekle sorumlu tutulduğundan, bu tazminat yükün
taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamandaki kıymetine göre
hesaplanır.
2. Malın kıymeti, ticaret borsası
fiyatına göre saptanır. Eğer böyle bir fiyat yoksa, geçerli piyasa
fiyatlarına göre bir tespit yapılır. Eğer ne ticaret borsası
fiyatı ne de geçerli piyasa fiyatı mevcutsa tespit, aynı cins ve
kalitedeki malların normal kıymetine göre yapılır.
3. Bununla beraber, tazminat,eksik brüt
ağırlığın kilogramı başına 8.33 hesap birimini aşmayacaktır.
4. Yükün taşınması dolayısıyla ödenen
taşıma ücreti, gümrük resimleri ve diğer ödemelerde, malın
tamamen kaybedilmesi halinde tamamen ödenir. Kısmen kaybolma
halinde ise karşılaşılan zarar oranında ödeme yapılır. Bunlar
dışında başka tazminat ödenmez.
5. Gecikme halinde, hak sahibi zarar ve
ziyanın bundan ileri geldiğini kanıtlarsa, taşımacı bu zarar ve
ziyan için taşıma ücretini geçmemek üzere tazminat öder.
6. Madde 24 ve 26 gereğince malın
digeri veya teslimde özel faiz beyan edilmiş ise daha yüksek
tazminat istenebilir.
7. Bu sözleşmede belirtilen hesap
birimi, Uluslararası Para Fonunca tarif edildiği gibi Özel Çekme
Hakkı. (SOR)dır. Bu anlaşmanın 3 sayılı fıkrada belirtilen meblağı
olayla ilgilenen mahkemenin bulunduğu Devletin ulusal parasına,
karar tarihinde veya taraflar arasında mutabık kalınan tarihte
cari kur degeri üzerinden tahvil edilecektir. Özel Çekme Hakkı
için uygulanacak, Uluslararası Para Fonuna üye olan bir Devletin
ulusal parasının degeri, Uluslararası Para Fonu tarafından
kendi muamele ve işlemleri için anılan tarihte geçerli,
değerlendirme yöntemine uygun olarak hesaplanacaktır. Özel Çekme
hakkı uygulamaları için, Uluslararası Para Fonuna üye olmayan
bir Devletin ulusal parasının değeri, o Devlet tarafından tayin
edilecek şekle göre hesaplanacaktır.
8. Bununla beraber, Uluslararası Para
Fonuna üye olmayan ve kanunları, bu maddenin 7 sayılı fıkrasında
belirtilen hükümlerin uygulanmasına müsait olmayan bir Devlet,
CMR.nin protokolünü onayladığı veya ona katıldığı tarihte veya
bunu müteakip herhangi bir zamanda, ülkesinde uygulanacak, bu
maddenin 3 sayılı fıkrasında belirtilen yükümlülüğe ait sınırın,
25 parasal birim olacağını beyan edebilir. Bu fıkrada sözü edilen
parasal birim, 900 ayar altının 10/31 ğramına tekabül eder. Bu
fıkrada belirtilen meblağın ulusal paraya tahvili, ilgili
Devletin Kanunlarına uygun şekilde yerine getirilecektir.
9. Bu maddenin 7.paragrafının son
cümlesinde belirtilen hesaplama ile bu maddenin 8 sayılı
fıkrasında sözü edilen tahvil, bu fıkralarda hesap birimi
olarak ifade edildiği şekliyle bu maddenin 3 sayılı fıkrasının
meblağı için, Devletin ulusal parası üzerinden, mümkün olduğu
kadar gerçek degeri ifade edecek şekilde yerine getirilecektir.
CMR.ye eklenen Protokolün 3 sayılı maddesinde sözü edilen bir
belgenin tevdi edilmesinde ve de bu maddenin 7 veya 8
paragraflarında herhangi bir değişikliğin yapılması halinde,
Devletler Birleşmiş Milletler Genel Sekreterine duruma göre bu
maddenin 7 paragrafı fıkrası uyarınca yapılan hesaplama
şeklini veya bu maddenin 8.paragrafına uygun olarak yapılan tahvil
sonucunu bildirecektir
MADDE 24
Gönderici anlaşmaya varılacak belirli bir ücret karşılığında,
sevk mektubunda madde 23. paragraf 3 te belirtilen sınırı geçen
bir değer beyan edebilir. Bu takdirde, beyan edilen değer bu
sınırın yerine geçer.
MADDE 25
1. Hasar durumunda taşımacı, yükün
madde 23 paragraf, 1, 2 ve 4 gereğince belirlenen degerine göre
hesaplanmış kıymetten düşme karşılığı olan bedeli öder.
2 - Ancak tazminat şu miktarları
aşamaz:
a) Eğer gönderilen malın tamamı hasara
uğramış ise, tamamı kaybolduğundan ödenmesi gereken miktar,
b) Eğer gönderilen yükün bir kısmı
hasara uğramış ise, eksilen kısmı için ödenmesi gereken
miktar.
MADDE 26
1. Kaybolma, hasar veya
kararlaştırılan zaman limitinin aşılması halinde gönderici,
belirlenecek bu ücret ödenmesi karşılığında, teslim süresi
için ödenecek özel faizin miktarını tayin eder ve bunu sevk
mektubuna yazar.
2. Teslim süresi için özel bir faiz
ödeneceği beyan edilmiş ise, 23, 24 ve 25. maddelerde öngörülen
tazminattan ayrı olarak, kanıtlanan fazla zarar ve hasar
için beyan edilen miktara kadar tazminat istenebilir.
MADDE 27
1. Hak sahibi ödenecek tazminat için
faiz isteyebilir. Yılda % 5 üzerinden hesap edilecek bu faiz,
ödeme isteğinin yazılı olarak, taşımacıya gönderildiği tarihten
başlar. Böyle bir istekte bulunulmamış ise, tahakkuk dava açıldığı
tarihten itibaren yapılır.
2. Tazminatın hesaplanmasında asıl olan
unsurlar ödemenin istendiği ülke ve parası ile ifade
edilmediği zaman, söz konusu tazminatın o ülke parasına
çevrilmesi, ödemenin yapılacağı gün ve yerde uygulanan kura göre
saptanır.
MADDE 28
1. Ilgili yasaya göre, bu Sözleşmeye
göre yapılan taşımadan oluşan zarar, hasar veya gecikme,
mukavele dışı bir isteme yol açtığı hallerde taşımacı,
sorumluluğunu kaldıran veya ödeyeceği tazminatı tespit eden
yahut da sınırlayan bu Sözleşme hükümlerinden yararlanabilir.
2. Madde 23`de belirtilen koşullara
göre taşımacının sorumlu olduğu kişilerden birinin zarar, hasar
veya gecikmeden dolayı, mukavele dışı sorumluluğu söz konusu
olduğu hallerde, bu kişi taşımacının sorumluluğunu kaldıran veya
ödeyeceği tazminatı tespit eden yahut sınırlayan Sözleşme
hükümlerinden yararlanabilir.
MADDE 29
1. Hasar, taşımacının kendi kötü
hareketinden veya davaya bakan mahkemenin kararı ile isteyerek
kötü harekete eşdeğer sayılan kusurundan ileri gelmiş ise
taşımacı, sorumluluğunu kaldıran veya sınırlayan yahut da kanıt
yükünü karşı tarafa yükleyen bu maddenin hükümlerinden
yararlanamaz.
2. Bilerek kötü hareket veya kusur
taşımacının vekil veya çalışanları tarafından görevleri sırasında
işlenmiş ise, aynı hüküm uygulanır. Bundan başka, böyle bir
durumda adı geçen vekiller, çalışanlar ve diğer kişiler kişisel
sorumlulukları yönünden 1 inci paragrafta belirtilen bu bölüm
hükümlerinden yararlanamazlar.
- BÖLÜM
İSTEM VE DAVALAR
MADDE 30
1. Alıcı, taşımacı ile beraber
durumlarını kontrol etmeden, veya ziyan ve hasarın açıkça
görüldüğü hallerde teslim anında veya açıkça görülmediği
hallerde teslimden yedi gün içinde (pazar günleri ve resmi
tatiller hariç) durumu kendisine bildirmeden malı tesellüm
ederse, bu husus onun yükü sevk mektubunda belirtildiği
şekilde alındığına kanıt oluşturur. Açıkça gözükmeyen ziyan veya
hasarlarda bildirme yazılı olarak yapılacaktır.
2. Mal alıcı ve taşımacı tarafından
kontrol edildikten sonra, bu kontrolün sonucuna
uymayan kanıtlar ancak açıkça görülmeyen ziyan ve hasarlar için
kabul olunabilir. Ancak bunun için alıcının kontrolden sonra yedi
gün içinde (pazar ve resmi tatil dışında) durumu yazılı olarak
taşımacıya bildirmesi gereklidir.
3. Yük alıcının kullanımına verildiği
tarihten sonraki 21 gün içinde durum yazılı olarak taşımacıya
bildirilmemiş ise, teslimdeki gecikmeler için tazminat ödenmez.
4. Bu maddedeki zaman limitlerini hesap
ederken duruma göre teslim tarihi, kontrol tarihi, veya yükün
alıcıya verildiği tarih sayılmayacaktır.
5. Gerekli tetkik ve kontrolleri
yapmak için taşımacı ve alıcı birbirlerine makul her
kolaylığı göstereceklerdir.
MADDE 31
1. Bu Sözleşmeye göre yapılan
taşımalardan ortaya çıkan davalarda davacı taraflar
arasında anlaşma ile belirlenmiş, Akit Taraf mahkemelerinde dava
açılabilir. Ayrıca şu ülke mahkemelerinde de dava açılabilir.
a) Davalının mutaden ikamet ettiği veya
taşıma mukavelesinin akdedildiği esas iş yerinin, veya şubesinin
veyahut da acentasının bulunduğu yerlerde,
b) Taşımacının yükü aldığı veya teslim
yeri olarak gösterilen yerlerde, ve başka mahkemelerde dava
açılamaz.
2. Bu maddenin 1 inci paragrafı ile
ilgili olarak bir dava yine aynı paragrafa göre yetkili olan bir
mahkemede görülmekte ise veya böyle bir mahkeme tarafından bir
taleple ilgili olarak karar verilmiş ise, aynı nedenlerle aynı
taraflar arasında yeni bir dava açılamaz. Ancak ilk davanın
açıldığı ülkede yerine getirilmiyor ise, bu hüküm uygulanmaz.
3. Bir akit ülkedeki bir mahkemenin 1
inci paragrafta sözü geçen bir dava ile ilgili olarak verdiği
karar, o ülkede yerine getirilebiliyor ise ilgili ülkedeki
formaliteler tamamlanır tamamlanmaz, diğer akit ülkelerin her
birinde de yerine getirilebilir olacaktır. Bu formaliteler
davanın yeniden görülmesine olanak sağlamaz.
4. Bu maddenin 3 üncü paragrafındaki
hükümler mütenakız kararlara gıyaben verilen kararlara ve mahkeme
emriyle yapılan ödemelere uygulanır. Fakat ara kararlarına
veya istemi tamamen veya kısmen reddedilen davacıya ödemelere
ilaveten yüklenen tazminatlara uygulanmaz.
5. Bu Sözleşme gereğince taşımalardan
doğan davalarda, Akit Ülkelerde oturan veya işyerleri bu
ülkelerde olan Akit Ülke vatandaşlarından giderlere karşılık
teminat istenemez.
MADDE 32
1. Bu Sözleşme gereğince yapılan
taşımalardan doğacak davaların bir yıl içinde açılması gerekir.
Ancak, bilerek kötü hareket veya mahkeme tarafından bilerek kötü
hareket olarak kabul edilen kusurlarda, bu süre üç yıldır ve şu
tarihlerde başlar:
a) Teslimde kısmi kayıp, hasar veya
gecikmelerde, teslim tarihinden itibaren,
b) Tam kayıplarda, kararlaştırılan zaman
limiti bitiminden 30 gün sonra kararlaştırılmış zaman limiti
yoksa, yükün taşıyıcı tarafından teslim alınmasından sonraki 60
ıncı günde,
c) Bütün diğer durumlarda, taşıma
mukavelesinin akdedildiği tarihten sonraki üç aylık dönemin
sonunda. Limit döneminin işlemeye başladığı gün bu döneme dahil
edilmeyecektir.
2. Yazılı bir istem, taşımacı bunu
yazılı bildiri ile geri çevirip, ona ilişkin belgeleri de iade
edinceye kadar zaman limitini erteler. Talebin bir kısmı kabul
edildiği takdirde zaman süresi anlaşmazlık konusu olan istek
için tekrar devam etmeye başlar. Istemin alındığını, cevap
verildiğini ve belgelerin gönderildiğini kanıtlamak, bu durumlara
güvenen tarafa aittir. Aynı gayeyle yapılan başka istemler için
zaman süresi ertelenemez.
3. Yukarıdaki 2 nci paragraf
hükümlerine bağlı olarak, zaman limitinin uzatılması, davaya bakan
mahkemenin kararlarına göre düzenlenir. Bu karar aynı zamanda
yeniden dava açma haklarını da düzenler.
4. Zaman aşımı ile düşen dava açma
hakkı, karşıt istek veya vereceğini alacağına sayışma yoluyla
kullanılmaz.
MADDE 33
Taşıma mukavelesi, bir mahkeme heyetine yetki veren bir madde
içerebilir. Ancak bu karar hakimler heyetinin bu Sözleşmeyi
uygulamasını içermelidir.
- BÖLÜM
TAŞIMACILAR TARAFINDAN ORTAKLAŞA
YAPILAN
TAŞIMALARLA İLĞİLİ HÜKÜMLER
MADDE 34
Tek bir mukaveleyle düzenlenen taşıma, karayolu taşımacıları
tarafından ortaklaşa
yapıldığında, tüm taşımanın yapılmasından her biri sorumludur.
Ikinci taşımacı ile onu takip eden taşımacılar, malları ve sevk
mektubunu kabul etmiş olmaları dolayısıyla ve sevk mektubundaki
koşullar altında anlaşmaya katılmış olurlar.
MADDE 35
1. Yükü bir önceki taşımacıdan kabul eden taşımacı, kendisine
imzalı ve tarihli bir makbuz verir. Ismini ve adresini sevk
mektubunun ikinci nüshasına yazar. Gerekirse sevk mektubu ve
makbuzu madde 8 paragraf 2'de anılan çekinceyi de yazar.
2. Ortaklaşa taşımacılar arasındaki ilişkilere madde 9 hükümleri
uygulanır.
MADDE 36
Aynı taşıma mukavelesine dayalı istekle ilgili olarak açılan
bir davada ileri sürülen karşıt bir istek veya vereceğini
alacağına sayışma halleri dışında kayıp, hasar veya gecikme
sorumluluğu ile ilgili davalar ancak birinci taşımacının,
sonuncu taşımacının veya kayıp, hasar veya gecikmenin oluştuğu
sırada taşıma işini yapmakta olan taşımacının aleyhine
açılabilir. Bu taşımacılardan birkaçı aleyhine aynı zamanda dava
açılması mümkündür.
MADDE 37
Bu Sözleşme hükümleri gereğince tazminat ödemiş taşımacı, bu
tazminat üzerinden ödediği faiz ve yaptığı sarflarla birlikte
tazminatı, taşımaya katılmış olanlardan şu koşullara göre geri
almak hakkına sahiptir.
a) Ziyan ve hasardan sorumlu olan
taşımacı ister kendisi ister başka bir taşımacı tarafından
ödensin, tazminatı tek başına yüklenmek zorundadır.
b) Ziyan veya hasar iki veya daha çok
taşımacının fiilinden ileri geldiği zaman bunlardan her biri
sorumluluktaki hissesi oranında bir meblağı ödeyecek, taşıma
ücreti oranında sorumlu olacaktır.
c) Ziyan ve hasar için sorumluluğun
hangi taşımacıya yükleneceği belirlenemez ise, tazminat tutarı
b) fıkrasında öngörüldüğü üzere bütün taşımacılar arasında
paylaştırılacaktır.
MADDE 38
Taşımacılardan biri borçlarını ödeyemeyecek durumda ise,
ödenmesi gereken tazminat payı taşıma karşılığında alacakları
ücretler oranında diğer taşımacılar arasında bölüştürülecektir.
MADDE 39
1. Dava ile ilgili tebliğat
yapıldıktan ve kendisine savunma hakkı verildikten sonra,
tazminatın miktarı mahkeme kararı ile saptanmış ise 37 ve 38 inci
maddeler gereğince bir istem karşısında kalan taşımacı, bu istemi
yapan taşımacının yaptığı ödemenin yerinde olup olmadığını
tartışma konusu yapamaz.
2. Parasını geri alma hakkını mahkeme
yoluyla elde etmek isteyen taşımacı, ilgili taşımacıların
birinin ikamet ettiği esas işyerinin veya şubesinin veyahut da
acentesinin bulunduğu ülkenin yetkili mahkemesine başvurabilir.
Ilgili bütün taşımacılar aynı davada davalı olarak
gösterilebilir.
3. 37 ve 38.maddelerde öngörülen
davalarla ilgili olarak verilecek kararlarda madde 31 paragraf 3
ve 4 hükümleri uygulanır.
4. Taşımacılar arasındaki davalarda
madde 32 hükümleri uygulanır. Bununla beraber, zaman aşımı ya
bu anlaşma gereğince ödenmesi gereken tazminatın miktarını tayin
eden son mahkeme kararı tarihinden yahut da böyle bir karar yoksa,
ödeme tarihinden itibaren başlar.
MADDE 40
Taşımacılar 37 ve 38. maddelerde yazılanlar dışında kendi
aralarında bağıtlayıcı hükümler üzerine anlaşmakta serbesttirler.
- BÖLÜM
SÖZLEŞMEYE AYKIRI KOŞULLARIN
HÜKÜMSÜZLÜĞÜ
MADDE 41
1. Madde 40 hükümleri saklı kalmak
koşuluyla bu Sözleşmenin hükümlerini doğrudan doğruya veya
dolayısıyla ihlal eden her türlü koşul hükümsüzdür. Böyle bir
koşulun hükümsüzlüğü, mukavelenin diğer hükümlerinin
hükümsüzlügünü gerektirmez.
2. Özellikle, taşımacının lehinde
sigorta tazminatı veya diğer herhangi benzer madde veya kanıtlama
zorunluluğunu değiştiren herhangi bir madde geçersiz ve
hükümsüzdür.
- BÖLÜM
SON HÜKÜMLER
MADDE 42
1. Bu Sözleşme Avrupa Ekonomik
Komisyonuna üye ülkelerin imzalarına veya katılmalarına açıktır.
Ayrıca Komisyonun yetkilerini belirten belgenin 8. paragrafı
gözlemci sıfatıyla Komisyona kabul edilenler de Sözleşmeyi
imzalayabilirler.
2. Komisyonun yetkilerini belirten
belgenin 11. paragrafı gereğince Avrupa Ekonomik Komisyonunun
bazı çalışmalarına katılan ülkeler de bu Sözleşme yürürlüğe
girdikten sonra katılmak suretiyle Akit Taraf olabilirler.
3. Anlaşma 31 Ağustos 1956 tarihine
kadar imzaya açık bulundurulacaktır. O tarihten sonra katılmaya
açık olacaktır.
4. Bu Sözleşme onaylanacaktır.
5. Onay veya katılma, Birleşmiş Milletler
Genel Sekreterine bir belge tevdii suretiyle yapılır.
MADDE 43
1. Madde 42 paragraf 1'de belirtilen
ülkelerden beşi onay veya katılma belgelerini tevdii ettikten 90
gün sonra bu Sözleşme yürürlüğe girecektir.
2. Beş ülke onay veya katılma
belgelerini sunduktan sonra onu onaylayan veya katılan her ülke
için Sözleşme, onay veya katılma belgesini sunduktan 90 gün
sonra yürürlüğe girecektir.
MADDE 44
1. Her ülke, Birleşmiş Milletler Genel
Sekreterine haber vermek suretiyle bu Sözleşmeden çekilebilir.
2. Çekilme, Genel Sekreter bunu
bildiren yazıyı aldıktan 12 ay sonra hüküm ifade eder.
MADDE 45
Bu Sözleşmenin yürürlüğe girmesinden sonra, çekilmeler
sonucu Akit Tarafların sayısı beşten aşağı düşer ise,
çekilmelerin hüküm ifade ettiği tarihten itibaren Sözleşme
yürürlükten kalkar.
MADDE 46
1. Her ülke onay veya katılma belgesini
tevdii ettiği sırada veya sonra bu Sözleşmenin uluslararası
ilişkilerinden sorulu olduğu bütün ülkeleri kapsadığını
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterine bildirebilir. Bu bildirim
Genel Sekreter tarafından alındıktan sonra 90. günden itibaren
Sözleşme bildirimde yazılı ülkeleri kapsayacaktır. Eğer
Sözleşme o tarihte yürürlüğe girmemiş ise yürürlüğe girdiği
tarihte kapsayacaktır.
2. Yukarıdaki paragraf gereğince
uluslararası ilişkilerinden sorumlu olduğu ülkeye bu
Sözleşmenin teşmili hususunda beyanda bulunmuş ülkeler 44. madde
hükümlerine göre bu ülke için Sözleşmenin sona erdiğini ayrı
olarak bildirebilirler.
MADDE 47
Bu Sözleşmenin tefsir ve uygulaması ile ilgili olarak iki
veya daha fazla Akit Taraf arasında çıkacak ihtilaflar, müzakere
veya başka bir yolla halledilmediği takdirde, ilgili Akit
Taraflardan birinin istemi üzerine Uluslararası Adalet Divanına
havale olunabilir.
MADDE 48
1. Bu Sözleşmeyi imzaladığı, onayladığı veya
ona katıldığı sırada her Akit Taraf, kendisini Sözleşmenin 47.
maddesiyle bağlı saymadığını bildirebilir. Böyle bir rezerv koymuş
Akit Tarafa karşı, diğer Akit Taraflar da 47. madde ile bağlı
değildirler.
2. 1. paragrafta öngörüldüğü şekilde
rezerv koymuş olan Akit Taraflar Birleşmiş Milletler Genel
Sekreterine bilgi vermek suretiyle bu rezervi kaldırabilirler.
3. Bu Sözleşmeye başka bir rezerv
konulmasına izin verilmez.
MADDE 49
1. Bu Sözleşme üç yıl yürürlükte
kaldıktan sonra Akit Taraflar Birleşmiş Milletler Genel
Sekreterine başvurarak, Sözleşmenin gözden geçirilmesi için
konferans toplanmasını isteyebilirler. Genel Sekreter bu istemi
Akit Taraflara tebliğ eder ve bu tebligat tarihinden sonra dört ay
içinde Akit Taraflardan en az dörtte uygun görüşlerini
bildirdikleri takdirde Genel Sekreter tarafından bir gözden
geçirme konferansı toplanır.
2. Yukarıdaki paragraf gereğince bir
konferans akdedildiği takdirde, Genel Sekreter bütün Akit
Taraflara bir tebligat göndererek konferansta görüşülmesi
istenilen konuları, üç ay içinde bildirmelerini ister. Genel
Sekreter teklif metinleri ile konferansın geçici gündemini
konferans tarihinden en az üç ay önce Akit Taraflara gönderir.
3. Bu maddeye göre toplanan konferansa
Genel Sekreter 42. madde 1. paragrafında belirtilen ve 42. madde
2. paragraf gereğince Akit Taraf durumuna girmiş olan bütün
ülkeleri davet eder.
MADDE 50
49. maddede öngörülen bildirilere ek
olarak Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri, Madde 42. paragraf
1'de belirtilen ülkelere ve madde 42. paragraf 2. gereğince
Akit taraf durumuna girmiş olanlara aşağıdaki konularda bilgi
verir.
a) 42. madde gereğince onay veya
katılmalar,
b) 43. madde gereğince bu Sözleşmenin
yürürlüğe giriş tarihleri,
c) 44. madde gereğince Sözleşmeden
çekilenler,
d) 45. madde gereğince bu Sözleşmenin sona
erdirilmesi,
e) 46. madde gereğince alınan ihbarlar,
f) Madde 48 paragraf 1 ve 2 gereğince
alınan ihbar ve bildirimler.
MADDE 51
31 Ağustos 1956.dan sonra anlaşmanın aslı Birleşmiş Milletler
Genel Sekreterine sunulacak ve o da bunun tasdikli suretlerini
madde 42, 1 ve 2.paragraflarda belirtilen ülkelere iletecektir.
Gerektiği şekilde ona yetkili kılınmış aşağıda imzası
bulunanlar, bu Sözleşmeyi imzalamıştır.
Bugün, Bindokuzyüzellialtı yılının Mayıs ayının Ondokuzuncu
günü, Cenevre.de,
Inğilizce ve Fransızca dillerinde tek bir nüsha olarak ve her
metin eşit derecede geçerli olmak üzere düzenlenmiştir.
İMZA PROTOKOLÜ
Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı Için Mukavele
Sözleşmesini imzalama yöntemi hususunda, gerektiği biçimde
yetkili kılınmış aşağıda imzası bulunanlar, aşağıdaki ifade ve
açıklamalar konusunda anlaşmışlardır.
1. Bu Sözleşme Büyük Britanya ve Kuzey
Irlanda Birleşik Krallığı ve Irlanda Cumhuriyeti arasındaki
trafiğe uygulanmayacaktır.
2. Ad Madde 1, Paragraf 4
Aşağıda imzası bulunanlar, mobilya taşıması ve kombine
taşımacılık için mukaveleler düzenleyen mukaveleler görüşmeyi
taahhüt eder.
Gerektiği şekilde ona yetkili kılınmış aşağıda imzası
bulunanlar, bu Protokolü imzalamıştır.
|
